LIRYKA U PROGU LAT 20.

histmuzros2Stabilizacja, o której w początkach lat 20. ze zrozumiałą dumą pisały gazety, oznaczała przejście z okresu wojennego komunizmu i rozruchów, do światowego rozwoju. Nie pisano już wyłącznie utworów przeznaczonych do wykonywania zespołowego. Zaczęło się pojawiać zainteresowanie dziełami innego rodzaju – lirycznymi pieśniami, odzwierciedlającymi świat intymnych odczuć współczesnego człowieka, nastawionych nie na masowe, a na indywidualne poznanie.

Zachwyt bohaterem zespołowym pociągnął za sobą pewne konsekwencje, które ujawniły się w „nieuwadze poświęconej konkretnemu człowiekowi, który w sposób nieprzeciętny urzeczywistniał dzieło rewolucji i budowanie nowego życia”.

Ideolodzy kultu proletariatu poinformowali o zwycięstwie nowej psychologii „robotniczego kolektywizmu”, który „można nazwać zmechanizowanym kolektywizmem”. Poeta Aleksiej Gastiew (Алексей Гастев) przekonywał, że „ruch tych kolektywów przypomina ruch rzeczy, w których jakby już nie ma ludzkiego indywidualnego człowieka, są równe, znormalizowane kroki, twarze bez ekspresji, dusza pozbawiona liryki”. Stąd wniosek, że sztuka proletariatu będzie zbudowana na „wstrząsającej otwartej majestatyczności, nie znającej niczego intymnego i lirycznego”.

Jednakże żaden poeta, słysząc to groźne „proroctwo” nie przypuszczał, że styka się z praktykami dalekimi od poezji. „Wspaniała majestatyczność” ich nie interesowała, a interesowało wszystko to, co jest intymne i liryczne. Przeciwnicy nowych tendencji, klasyfikujący lirykę jako „łapiącą za duszę”, przekreślali ją całkowicie. Romans, pieśń liryczną, ogłaszali atrybutami nepowskiej kultury, obcej proletariackiej młodzieży, a zainteresowanie nią traktowali nie inaczej jak „narodziny burżuazji”.

Muzyka liryczna początku lat 20. chciała wrócić tam, gdzie przed rewolucją miała swój stały adres zameldowania – do restauracji i piwiarni. W piwiarniach, karczmach i restauracjach, w niezliczonych prywatnych instytucjach, powstałych wraz z wprowadzeniem „nepu”, repertuar i maniera wykonania określane były przez upodobania publiczności oczekującej rozrywki, a także poprzez dyktat właścicieli, którym zależało na zwiększeniu dochodów swojej działalności.

Advertisements

Dodaj komentarz

Brak komentarzy.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s