IRINA ALLEGROWA – CESARZOWA ROSYJSKIEJ ESTRADY (część I)

Irina Allegrowa to jedna z największych konkurentek Ałły Pugaczowej. Można powiedzieć, że zajmuje drugie miejsce na podium popularności rosyjskiej estrady. Charakteryzuje ją przede wszystkim wyjątkowy, mocny głos – w wielu elementach podobny do wpomnianej powyżej Ałły. 15 stycznia 2010 otrzymała z rąk prezydenta Dmitrija Miedwiediewa tytuł „Narodowej Artystki Rosji”, za „duże zasługi w dziedzinie sztuki”. Dla nas – Polaków, jej (obecny) image może być „dyskusyjny”. Nie można jej jednak odebrać wyjątkowej osobowości oraz znakomitych warunków wokalnych.

Irina Allegrowa urodziła się w Rostowie Nad Donem w 20 stycznia 1952 roku. Jej ojciec – Aleksandr Sarkisov (który zmienił nazwisko na Allegrow), był reżyserem teatralnym, aktorem, zasłużonym artystą Armeńskiej Socjalistycznej Republiki Sowieckiej. Matka – Serafima Mihajlovna Sosnovskaja była piosenkarką operową i aktorką. Irinie nadano od urodzenia nazwisko Allegrowa.

W 1961 roku cała rodzina przeprowadziła się do Baku. Rodzice pracowali w miejscowym muzycznym teatrze komedii. Irina ukończyła tam dwie klasy liceum ogólnokształcącego i pierwszą klasę szkoły muzycznej. Na egzaminach zachwyciła komisję, która zdecydowała, że Irina będzie chodzić od razu do klasy trzeciej. Pierwszy jej występ wokalny miał miejsce na Zakaukazkim Festiwalu Jazzowym w Baku, gdzie zajęła drugie miejsce.

W 1969 roku artystka podkładała głosy do filmów indyjskich na festiwalu kinematograficznym. W tymże roku wyjechała na koncerty z teatrem pieśni Rashida Bejbutova. Rok później zaczęła pracować w Jerewańskiej orkiestrze.

Allegrowa wyszła za mąż w wieku 18 lat. Bardzo szybko na świat przyszła jej córka Lala. Niestety związek nie przetrwał próby czasu.

Lata 70. i 80. dla Iriny to czas wytężonej pracy na drodze do kariery. Występowała w różnych zespołach („Vdohnovenije”, „Molodyje golosa”) z którymi objechała praktycznie cały Związek Radziecki. Irina zarabiała na życie także prywatnymi lekcjami muzyki. W 1976 roku rozpoczęła pracę w orkiestrze pod batutą Leonida Utiesowa. Dwa lata później wraz z zespołem „Molodye golosa” została laureatką konkursu „Soczi-78”, co przyniosło zespołowi dużą popularność. Zespół niestety po kilkunastu miesiącach się rozpadł, a jego członkowie stworzyli dwa nowe kolektywy: „Fakel” i „Kruiz”. To właśnie w VIA „Fakel” znalazła się Irina, a na pianinie w zespole grał – nikomu wówczas nieznany – Igor Krutoj.

Rok 1985 jest rokiem przełomowym, kiedy to napisany specjalnie dla niej utwór „Golos rebionka” odniósł sukces na festiwalu „Pesnya Goda 85”.

Irina została solistką zespołu „Ogni Moskvy”. Zespół koncertował w całym Związku Radzieckim. W tym samym roku pojawiła się płyta, na której po raz pierwszy znalazły się solowe utwory Allegrowej („Pesochnye chasy”, „Ja lyubov”, „Golos rebionka”).

Pesnya Goda 86” to kolejny sukces Iriny, gdzie wraz z zespołem „Elektroklub” wykonała utwór „Staroe zerkalo”. Najbardziej znanym utworem Iriny była kompozycja „Chistye prudy”. Po zmianie personalnej w składzie grupy nazwali się „Elektroklub-2”. W 1987 r. zespół wydał pierwszą płytę, kolejna pojawiła się dwa lata później. W festiwalu „Pesnya Goda-89” wystąpiła z utworem „Sinyaja roza”.

Irina Allegrowa opuszcza zespół w 1990 roku, solowo wykonując utwór „Strannik”. W tymże roku w jedynym konkursie, w którym oceniane były tylko wokalistki, przez cztery lata zajmowała pierwsze miejsce, zmonopolizowane do tej pory przez Ałłę Pugaczową. Pomimo tego, że opuszczenie zespołu, znajdującego się na szczycie swojej popularności było posunięciem dość ryzykownym, kariera Allegrowej wciąż nabiera rozpędu. Dowodem na to są znane przeboje takie jak: „Fotografia”, „Ne bylo pechali”, „Ne uletaj, lyubov”, „Verte v lyubov, devochki”, „Vojdi v menya”, „Privet, Andrej”, „Svechka-svecha”, „Mirazhi”, „Nad propast’ju vo rzhi”, „Zoloto lyubvi”, „Klyuchi”, itd.

W 1994 roku pojawia się pierwszy solowy album piosenkarki pt. „Suzhennyj moj”, a rok później kolejny – „Ugonschica”.

W 1995 roku Irina wystąpiła z programem artystycznym pt. „Imperatrica”. Określenie to przywarło do niej na stałe. W 1997 roku wydała także płytę pod tym właśnie tytułem.

Ważnym momentem w jej działalności artystycznej jest ponowna współpraca z Igorem Krutym, reaktywowana w 1996 roku. Wraz z nim zprezentowała program artystyczny „Ja tuchi razvedu rukami”, który był prezentowany dzień po dniu przez sześć dni w sali koncertowej „Rossija” w Moskwie. Przez kolejne miesiące występuje w całym kraju. Pojawiają się kolejne utwory takie jak „Ladoni” i „Belyj svet”. Allegrowa bierze także udział w autorskich wieczorkach kompozytora Krutogo, nagrywa kolejne utwory w studiu w Nowym Jorku, które znalazły się na płycie „Nezakonchennyj roman”. Tam również powstały teledyski do utworów „Ne opozdaj” i „Monolog”. Ważnym koncertem w jej karierze jest niewątpliwie koncert z Igorem Krutym w Madison Square Garden.

CDN – wkrótce część II.





Advertisements

Dodaj komentarz

Brak komentarzy.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s